WWW: Passion

 The greatest mania of all is passion: and I am a natural slave to passion: the balance between my brain and my soul and my body is as wild and delicate as the skin of a Ming vase.

             ― Hunter S. Thompson, The Curse of Lono 

HEART: Benthe

Wat een heerlijk kind is het toch: Benthe Roos.

Het is moeilijk om haar op de foto te leggen, ze is niet te vangen. De beweging van haar mond, hoe ze haar hoofd schuin houdt, de eigenwijze blik, haar schaterlach. 

De wereld is zo mooi in haar ogen, door haar ogen. Ik kan uren blijven kijken.

Happy 27

Deze week was niet zo'n fijne week. Ik ging van 'niet lekker', naar 'best wel beroerd' en hoewel het nooit erg genoeg was om me ziek te melden en in bed te blijven, zat het er wel voortdurend tegenaan. Misselijk, hoofdpijn, duizelig, suizende oren en dan ook nog zo heerlijk benauwd buiten. Plannen die toch niet doorgingen, D-day (zaterdag 4 jaar geleden), nee, ik heb fijnere weken gehad.

Des te meer reden om een uitgebreid overzicht te maken van alle dingen die wél fijn waren: 

♡ Skypen, en dan zonder video. In m'n badjas kletsen met iemand aan de andere kant van de wereld. ♡ Dromen over Ierland ♡ Een nieuwe SIIB schrijven met BV ♡ Fijne quotes vinden voor de dagquote van Nadelunch ♡ The National - All The Wine; I'm a festival, I'm a parade, and all the wine is all for me ♡ Spotify herontdekken ♡ Bill Bryson - A Short History of Nearly Everything ♡ Het was een goede week voor science jokes ♡ Ashley's vernieuwde blog ♡ Knuffelen met Pjotr a.k.a. De Grote Rode Kater ♡ Vieren dat Soes' haar bachelordiploma heeft ♡ Op de koude vloer liggen om af te koelen, lachen en kletsen ♡ Temidden van een serieus gesprek beseffen hoe gezegend we zijn ♡ Op bed liggen tijdens het onweer, ramen open, luisteren naar Ben Howard, een verdwaalde druppel op mijn been ♡ Rondrijden, de grens over, cheesecake eten bij Schloss Nordkirchen ♡ Eten bij vrienden en hun pasgeboren dochter bewonderen, zo mooi, zo gaaf ♡ Lachen om BV die verkleed als zee-egel naar haar werk ging ♡ WANT: Methaphors be with you ♡ Kaartjes schrijven ♡ Elephant juice - A different way of saying 'I love you'. Zeg het maar eens tegen jezelf in de spiegel. ♡ Kimya Dawson - France; We sang songs all night long, and we danced, in France ♡ In bubbelbad, met een kop thee en een koekje ♡ Alice in Wonderland lezen ♡ Dat dit soort lijstjes de nare dingen naar de achtergrond verdrijven ♡ Een brief van John Steinbeck aan zijn editor en goede vriend Pascal Covici:

And so it is with me, Pat. Although some times I have felt that I held fire in my hands and spread a page with shining—I have never lost the weight of clumsiness, of ignorance, of aching inability. 

A book is like a man—clever and dull, brave and cowardly, beautiful and ugly. For every flowering thought there will be a page like a wet and mangy mongrel, and for every looping flight a tap on the wing and a reminder that wax cannot hold the feathers firm too near the sun.   

Well—then the book is done. It has no virtue any more. The writer wants to cry out—"Bring it back! Let me rewrite it or better—Let me burn it. Don't let it out in the unfriendly cold in that condition."

Hoe was jullie week? Waar werden jullie blij van?

ITALY: Countdown

Over minder dan twee weken is het eindelijk zo ver. Nog 12 nachtjes slapen en ik stap in de auto naar Italië. 11,5 om precies te zijn, de wekker zal vrijdag rond half 4 gaan en hoewel ik me altijd voorneem om de avond daarvoor vroeg naar bed te gaan, gebeurt dat nooit. Nog even de laatste dingen pakken, mijn ipod opladen - en heb ik er eigenlijk wel genoeg leuke muziek op staan? Ben ik niets vergeten? Ligt die ene bikini nou nog boven of netjes in de koffer onderin de volgepakte auto? De broodjes moeten nog afgebakken, laat ik de laatste afwas nog maar even doen..

Zaterdag komen we, als alles goed gaat, 's middags aan in Potenza Picena. Het is inmiddels de vierde keer op deze plek, maar het verveelt nog niet. Er is nog genoeg nieuws te ontdekken en wat we al kennen, bevalt goed. Heerlijk: boeken lezen in de hangmat, opwarmen in de volle zon en afkoelen in het zwembad. Wandelingen maken en een groot ijsje als beloning, koffie drinken met prachtig uitzicht. Zwemmen met m'n nichtjes, zus verslaan met spelletjes, lekker eten op ons eigen terras of ergens aan zee.

Deze keer gaan we vanaf ons vakantieadres nog een keer op reis: voor M.'s verjaardag heb ik een prachtig hotel in Rome geboekt. Ik wil al tijden een keer terug en hoewel we nu niet lang genoeg gaan om alles te zien, heb ik er toch heel veel zin in. Lopen langs de Tiber, de sfeer en het eten proeven..

Mijn bikini ligt al klaar en in mijn hoofd maak ik een lijst van alle boeken die ik wil lezen. Twee weken ontspannen in de zon, kom maar op, ik ben er klaar voor.

The Busy Trap: Niets moet

                                                                                                                    imgvia

Lianne tweette deze week een link naar dit stuk:

I am not busy. I am the laziest ambitious person I know. Like most writers, I feel like a reprobate who does not deserve to live on any day that I do not write, but I also feel that four or five hours is enough to earn my stay on the planet for one more day. On the best ordinary days of my life, I write in the morning, go for a long bike ride and run errands in the afternoon, and in the evening I see friends, read or watch a movie. This, it seems to me, is a sane and pleasant pace for a day. And if you call me up and ask whether I won’t maybe blow off work and check out the new American Wing at the Met or ogle girls in Central Park or just drink chilled pink minty cocktails all day long, I will say, what time?

But just in the last few months, I’ve insidiously started, because of professional obligations, to become busy. For the first time I was able to tell people, with a straight face, that I was “too busy” to do this or that thing they wanted me to do. I could see why people enjoy this complaint; it makes you feel important, sought-after and put-upon. Except that I hate actually being busy. Every morning my in-box was full of e-mails asking me to do things I did not want to do or presenting me with problems that I now had to solve. It got more and more intolerable until finally I fled town to the Undisclosed Location from which I’m writing this.

Here I am largely unmolested by obligations. There is no TV. To check e-mail I have to drive to the library. I go a week at a time without seeing anyone I know. I’ve remembered about buttercups, stink bugs and the stars. I read. And I’m finally getting some real writing done for the first time in months. It’s hard to find anything to say about life without immersing yourself in the world, but it’s also just about impossible to figure out what it might be, or how best to say it, without getting the hell out of it again.

De moeite waard om in zijn geheel te lezen en een goede herinnering aan mezelf en aan ieder ander die zo vaak verzucht 'zo druk' te zijn. Ik betrapte mezelf er laatst op 's ochtends al te klagen. Ik ben zo druk. Ik heb geen zin. Poeh, zucht, steun, klaag - wat is het allemaal toch zwaar. Soms mag dat best, bij voorkeur zachtjes, in mezelf en met de nodige nuance, maar beter laat ik het achterwege. Klagen heeft alleen nut als het iets verandert en als ik iets anders wil, kan ik dat beter doen dan erover praten.

Sindsdien houd ik het voor me en spreek ik vaker mijn enthousiasme uit. Wat ben ik blij een baan te hebben. Wat ben ik bevoorrecht zoveel leuke dingen te kunnen doen. Wat een rijkdom, wat een mogelijkheden. Werk hard en doe het vol overgave en:

Lees een boek, luister naar prachtige muziek, zet het internet eens uit en doe de tv de deur uit. Denk niet steeds "ik moet nog," want je moet niets, je wil alleen van alles en zelden wat je nu hebt. Lig eens een middag in het gras en negeer de voortdurende neiging op je telefoon te kijken. Laat je telefoon thuis. Schrijf een brief. Ga voor de oven zitten en kijk hoe de cake rijst. Ga op bed liggen terwijl het stormt, ruik de regen voor hij valt. Wiebel met je tenen tussen de stenen in het water, gooi er takjes in en vis ze er weer uit. En als iemand dan mopperend komt vragen waar je allemaal zo druk mee bent, zeg dan niets.

WWW: Mission Complete

When you lose interest in something, you must always consider the possibility that you’ve gotten what you came for; you have completed your mission. That’s why you lose interest: not because you’re flawed or lazy or unable to focus, but because you’re finished.

                                           - Barbara Sher

I've got an atlas in my hands

Take me to the docks, there's a ship without a name 

It is sailing to the middle of the sea 

The water there is deeper than anything you've ever seen 

Jump right in and swim until you're free 

Dit is nog steeds één van de mooiste nummers die ik de afgelopen tijd heb gehoord. Het raakt me: zijn stem, de tekst. Ik kan niet anders dan dromen als ik dit hoor.

Is het al weer een half jaar geleden dat ik naar Argentinië ging? Ruim zes maanden geleden dat ik op 4.000 meter hoogte tussen de flamingo's stond? Dat ik rozig van de Malbec door de wijngaarden fietste, empanada's geserveerd kreeg door een serveerster die grote kauwgombellen blies en weer liet klappen. Dat ik het ijs van de Perito Moreno gletsjer hoorde scheuren, de echo als onweer tussen de bergen. Ik denk nog vaak terug en verlang naar meer.

"You travel a lot, don't you?" zei S. laatst en hoewel ik altijd meer wil, had hij gelijk. Want sinds Zuid-Amerika ben ik al drie keer in Londen geweest, een weekend Zadar, een weekendje Duitsland. Over 2,5 week vertrek ik naar Italië, een nieuwe reis naar Vejer is al gepland, evenals een weekend Brussel en ik hoop nog een paar keer naar Londen te gaan. Ik mag niet klagen, en dat wil ik ook helemaal niet.

Maar verlangen mag ik wel, doe ik wel, wil ik altijd blijven doen.

De spanning van een grote reis, het ontdekken van volstrekt nieuwe gebieden en me de wereld nog meer eigen maken. Zuid-Amerika draag ik nog altijd bij me, ik denk er dagelijks aan terug en als ik de foto's bekijk voel ik nog de zon op mijn huid, hoe ijl de lucht was op die hoogte, de magie van flamingo's en regenboogmeren en het machtige gevoel van een rokende vulkaan. De wereld bleek nog zo veel mooier dan ik dacht en smaakt naar meer.

Heel graag wil ik terug, er is nog zo veel te zien daar, maar nog liever wil ik nu de andere kant op. Boekwinkels in Sydney, fjorden in Nieuw-Zeeland, leren duiken en vissen aan het schrikken maken. Kangoeroes en kiwi's, enorme gebieden zonder mensen en stranden waar ik nieuwe vrienden maak. Zelf op avontuur of meegenomen worden naar de plekken waar M. al eerder was.


Voorlopig kan het niet, geen tijd, geen geld, maar ik kan wel wachten; ik heb graag iets om naar uit te kijken. Ik zie het al voor me: masterdiploma op zak, twee jaar de tijd gehad om te sparen en te dromen. Met een backpack op mijn rug Schiphol binnenlopen; buiten valt sneeuw, maar ik heb de zon al in mijn hoofd.

De winter van 2014 - hoe klinkt dat? Ik ben van plan er een geweldige zomer van te maken.

I've got a plan 

I've got an atlas in my hands 

I'm gonna turn when I listen to the lessons that I've learned